شنبه ٢٢ امرداد ۱۳٩٠ :: ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : دوست شما

با سلام .خیلی تلاش کردم تا این مقاله رو تهیه و  بصورت کامل در اختیارتون قرار بدم   این مقاله کپی شده از سایت یا وبلاگ دیگری نیست و تمامی موارد ذکر شده در اون از منابع موثق برداشت شده و 100 درصد صحت داره.خواهشم فقط اینه که حتما تا انتها این مقاله رو مطالعه بفرمائید و اگر هم خواستید از این مقاله در جائی و یا به عنوان تحقیقتون استفاده کنید هیچ مشکلی نداره این کار رو انجام بدید حتی بدون ذکر منبع ولی حتما تاکید میکنم که از جزئیات اون با اطلاع باشید.

همونطور که میدونید گوگل در سال 1996 توسط دو دانشجوی مقطع دکترای کامپیوتر  دانشگاه استنفورد به نامهای لاری پیج و سرگی برین مورد طراحی و گسترش قرار گرفت  وب در آن هنگام در حدود 10 میلیون صفحه داشت اما به سرعت رو به رشد بود و در حال حاضر دهها میلیارد صفحه دارد . در آن هنگام اکثر هزینه های موتور های جستجو توسط تبلیغات بدست می آمد اما پیج و برین از این شیوه خوششون نمی اومد اونها معتقد بودند که مسئله تبلیغات آنقدر مشوق های ضد و نقیض دارد که داشتن یک موتور جستجوی شفاف و آکادمیک مهم است.گوگل در سال 1998 ظاهری شبیه عکس زیر داشت عاری از آگهی تمیز ساده و سفید...

دوستان حتما بقیه مقاله رو در ادامه مطلب مطالعه بفرمائید.


اما آرمانهای گوگل هر چه بود صاحبانش مجبور بودند تا هزینه ها را بپردازند . گزینه گرفتن پول از کاربران برای جستجو به سرعت خط خورد در عوض گوگل دریافت که از موتور جستجو گرش میتواند برای متهول ساختن تبلیغات استفاده نماید و همین بود که رابطه ما با وب را تغییر داد.صاحبان گوگل میدانستند که وقتی ما چیزی را جستجو میکنیم خواسته ها و امیالمان را به گوگل میگوئیم و با سیستمی چون گوگل میتوان آن خواسته ها را به آسانی یافته و در اختیار دیگران گذاشت...اگر عبارت خاصی را در گوگل تایپ کنید آگهی های خاصی در دو بخش صفحه ضاهر میشود که با کلیک روی هر بخش مبلغی به حساب گوگل واریز میشود چون آگهی دهنده بابت مراجعه کنندگانی که از گوگل به سایتش میرود به گوگل پول میدهد به همین سادگی .این سیستم بسیار هدفمند است بطوریکه مشتری از زمان تایپ عبارت در اصل روند خرید را آغاز کرده است.اما بلند پروازیهای گوگل فراتر از کسب پول بود پیج و برین میخواستند تا خود وب را متحول کنند هدف آنها این بود که برای مصرف کنندگان آگهی های مربوط را از آگهی های نامربوط سوا کنند به همین ترتیب گوگل کسانی را در صفحه اول و در لینکهای ابتدائی قرار میداد که هم از نظر کیفی و هم از نظز کمی با عبارت مورد جستجو همخوانی داشته باشد یعنی مدیریت بر نحوه کار و محصول آگهی دهندگان."اد وردز" گوگل رو در این زمینه یاری رسوند و الگوریتم گوگل در ادوردز به شکل کارا و هدفمندتری شروع به فعالیت نمود و جالب این که برای موفقیت این الگوی فوق العاده سرمایه داری وب باید به ریشه های ضد سرمایه داریش وفا دار بمونه  چرا که در این سیستم محصول وب محتوا نیست بلکه شما هستید.هر بار که ایمیلی ارسال میکنید گوگل محتوای ایمیل شما رو میگردد تا کلید واژه هائی در مورد محتوای آن بیابد بطور مثال اگر در ایمیل خود کلمه "دریا " رو تایپ کنید ممکنه آگهی های پائین صفحه شما در مورد آگهی های تفریحی باشه و این تاوانی هست که در حال حاضر میپردازید!گوگل خاطر نشان میکند که تمامی پیامهای شما مرور شده و جی میل به حریم شخصی شما نیز احترام میگذارد و میگوید این محتوا برای دیگران فاش نمیشود.گوگل در وبسایتش میگوید ما به شما اطلاع میدهیم که هر وقت از خدمات ما استفاده میکنید ما چگونه  اطلاعات شما  را در جهت بهبود استفاده شما از وب مورد ارزیابی و استفاده قرار میدهیم.اما مسئله فقط گوگل و ایمیل نیست تبلیغات در وب گسترده تر از این حرفهاست.آگهی دهندگان مشتاقند تا از فعالیت ما در وب اطلاع داشته باشند و عادات گشت و گذار ما را در وب ردگیری میکنند که اسم این روش هدفگیری رفتاری است...

وقتی به سایتی میروید که اگهی دارد سرور شرکت آگهی دهنده برای ما یک "کوکی"میفرستد که یک فایل کوچک اطلاعاتی برای شناسائی کامپیوتر شماست هنگام گشتن در وب این کوکی مسیر ما را ردیابی کرده و علائق ما را برای شرکت آگهی دهنده ارسال میکند و آن شرکت آگهی ها را دقیق تر هدفمند میکند(اگر دقت کرده باشید چند وقتی است که هنگام لاگین کردن به گوگل با صفحه فیلترینگ روبرو میشوید که شاید به این خاطر باشد که مسئولین ما از اعلام این کوکی به گوگل جلوگیری میکنند)این موضوع برای خیلی ها نگران کنندست چرا که با زیر نظر گرفتن رفتار یک نفر در وب میشه تصور کرد که شخص چی میخونه - به چه زبونی صحبت میکنه -چه چیزهائی مصرف میکنه و ... که میتونه تصویری بسیار خودمونی و بالقوه از اون آدم باشه.در عمل ثابت شده که ما هنوز گرد گروههائی میگردیم که باورهای کنونی ما رو تائید میکنند که این جنبه کوچیک روانشناسی ما برای شرکت ها خیلی سودآور و پول سازه.شاید خیلی زود باشه که بخوایم در مورد دغدغه های فرهنگی و تبلیغاتی وب قضاوت کنیم ولی دغدغه عمیق تر در مورد استفاده از وب رایگان و فروشگاههای اینترنتی وجود داره ما به بانک های اطلاعاتی عظیمی در مورد خودمون کمک میکنیم 16 سال تجارت در وب مفهوم حریم خصوصی در وب رو دگرگون کرده است.

در سال 2006 شرکت آمریکا آنلاین غول بزرگ اینترنت آمریکا فایلی رو منتشر کرد که حاوی جستجوهای 650000 کاربرش طی سه ماه قبل بود هر کاربر تنها با یک کد عددی شناسائی شده بود اما یکی از کارمندان نیویورک تایمز نگران بود که این اطلاعات ممکن است به قدری شخصی باشد که هویت کاربران را فاش کند که همینطور هم بود و این کاربران هیچ خبر نداشتند که اطلاعات مورد جستجو توسط آنها توسط بانک های اطلاعاتی به ثبت میرسد.به عباراتی که از هفته پیش تا کنون مورد جستجو قرار داده اید فکر کنید ممکنه خیلی مهم نباشه و یادتون هم نیاد اما همین جستجو های کوچک در یک بازه زمانی اگر کنار هم گذاشته بشه ممکنه هویت شما رو فاش کنه و با توجه به این که امروزه مردم در اینترنت عباراتی رو مورد جستجو قرار میدهند که بسیار جنبه خودمونی داره و اگر از همه مزایای مثبت اینترنت بگذریم جنبه تاریک این مسئله این جاست که اون طرف مانیتورتون کسانی که این فضا رو در اختیارتون قرار میدند شما رو زیر نظر دارند و خود ما در این زمینه همدست و مقصریم.

در سال 2005 یک واحد غیر انتفائی به نام "اتنشن تراست" یا بنیاد هوشیاری کوشید تا حق تمامی فعالیت های کاربران را با اخذ مبلغ ناچیزی برای خود شخص انحصاری کند  و آنها را صرفا به خود شخص برگرداند چیزی که مسلما میبایست مورد توجه میلیونها کاربر در محیط اینترنت قرار بگیرد اما در کمال تعجب و ناباوری مورد توجه مردم آمریکا قرار نگرفت واین شرکت شکست خورد (در این جاست که میبینیم جهل مردم و عقب ماندگی فرهنگی الزاما مربوط به قشر خاص و کشورهای جهان سومی نیست)خیلی از منتقدین اجتماعی هستند که میگن همینجوریه که حکومتی فاشیستی -سوسیالیستی و یا دیکتاتوری میشه چون خودتون خواستین و عواقبش رو نادیده گرفتین و ناگهان مثل رمان 1984 اورول میشه!آینده ای که جرج اورول ترسیم کرده شاید بعید باشد اما با توجه به حجم اطلاعات ذخیره شده در وب مهم این نیست که چه کسی مالک این اطلاعات باشد بلکه در آینده ای ناشناخته چه کسی ممکن است صاحبش شود!؟

دینا بوید از جامعه شناسان دانشگاه هاروارد عقیده دارد درباره جمع آوری ناخواسته اطلاعات میتوان از تاریخ درس گرفت او به این نکته اشاره میکند که در تاریخ بارها مقدار قابل توجهی اطلاعات جمع آوری شده بدون اینکه فکر کنند در آینده چطور از اونها استفاده میشه البته اغلب با نیت خیر بوده یه نمونش کشور هلنده که در اوایل دهه 1900 میلادی در کمال حسن نیت شروع به جمع آوری اطلاعات شهروندانش کرد که بخشی از اون مربوط به دین مردم بود تا بتونند مرده ها رو به شکلی شایسته کفن و دفن کنند و هیچ خبر نداشتند وقتی که نازی ها در سال 1939 به هلند تجاوز میکنند با اون اطلاعات چه جنایتهائی که انجام نمیدهند ما شرکتهائی داریم که حجم زیادی از اطلاعات رو در باره شهروندان جمع میکنند و مردم هیچ نمیتونن تصور کنند که در آینده این جمع آوری اطلاعات چه مفهومی میتونه داشته باشه ولی خود شرکتها میدونن که این پرونده های بزرگ دیجیتالی میتونه چه عواقبی در بر داشته باشه ...

از زمان حضور گوگل موج بزرگی از نوآوری وب در رسانه های شبکه سازی اجتماعی از طریق ویدئو و میکروبلاگها و سایتهائی همچون فیس بوک - مای اسپیس و اکنون گوگل پلاس براه افتاده است جوانان پیشگام این انقلاب بوده اند و دینا بوید تحقیق میکند که جوانان در باره فضای وب تجاری چه نظری دارند او به این نکته اشاره میکند که در باره ما اطلاعات زیادی جمع آوری میشه و جالب اینه که جوانان تبلیغات شرکت ها رو بهتر از تبعات دراز مدت اون درک میکنند و برای همین بیشتر نظرات این دسته اینه که اگه من آگهی قرار میدهم ترجیح میدهم که مجانی باشه و این تا حدودی به خاطر اینه که اونا دنیای غیر تجاری رو هرگز ندیدند و تبلیغات در زندگیشون گسترده است. در ادامه این سوال به ذهن خطور میکند که نسلی که با وب بزرگ میشود شاید این آسایس و راحتی را در ازای تبلیغات رایگان بپذیرد اما آیا از وعده ای که زمانی وب میداد محروم نمیمانند؟

استفاده از سرویس های رایگان در فضای اینترنت علاوه بر مزایایی که برای همه ما داره خطراتی رو نیز به همراه داره که ساده انگارانست اگر به این مطالب توجهی نداشته باشیم.طبق مصاحبه اختصاصی مدیر عامل گوگل  اریک اشمیت با بی بی سی فارسی گوگل و هر سرور دیگری که فضای رایگان ارائه میدهد به تمامی اطلاعات شما دسترسی خواهد داشت مدیر عامل گوگل در این باره میگوید:"ما به تمامی اطلاعات کاربران گوگل در محیط اینترنت دسترسی داریم ولی از این اطلاعات استفاده بدی نمیکنیم!ما این اطلاعات را طبقه بندی نموده و بر حسب این که مثلا آقای ایکس در ایمیل های خود به چه موضوعاتی علاقه دارد کارشناسی نموده و تبلیغات و لینک های همخوان با علاقه فرد را در پائین صفحات ایمیل در اختیار او قرار میدهیم تا به این ترتیب وی به صفحه مورد نظر لینک شود " این تعبیر از مدیر عامل گوگل کمی خوش بینانه به نظر میرسد اما آیا همیشه این چنین است ؟ و آیا شما حاضر هستید که گوگل  و یا هر سرور رایگان دیگری به اطلاعات خصوصی شما دسترسی داشته باشد ولو این که قصد سوئی از این کار نداشته باشد؟یه حساب سر انگشتی در مورد اینکه گوگل با توجه به سیستمهای ترجمه و موقعیت یابی قدرتمندی که در کل جهان در اختیار دارد انسان را به این فکر فرو میبرد که واقعا اگه گوگل یه روزی بخواد بد بشه  و یا اگه اصلا این اطلاعات حتی بدون خواسته گوگل در اختیار افراد دیگری قرار بگیره از این اطلاعات چه استفاده هائی میتونه بشه !!؟ما از این مطلب نمیگذریم که گوگل در حال حاضر قدرتمند ترین سرویس های اینترنتی رو مدیریت میکنه که تا به حال در دنیا سابقه نداشته و از این رو ارتباط رو برای خیلی از افراد بسیار ساده کرده و همچنین با اختصاص فضای رایگان در زمینه وبسایت-وبلاگ-گروه ها-جی میل و اکنون گوگل پلاس کمال لطف را آنهم بصورت رایگان در حق کاربران داشته اما منطقی تر اینه که در ضمن تشکر از این سرویس محترم و سرویس های مشابه همچون یاهو و ام اس ان اندکی محتاطانه در این محیط گام بر داریم .طبق گفته کارشناسان آی تی شما هر کاری که در محیط اینترنت انجام میدهید از یک جستجوی ساده در گوگل - آپدیت در فیس بوک تا ایجاد یک پروژه تا ابد در فضای اینترنت ذخیره شده و از بین بردن این اطلاعات عملا غیر ممکن است و وب عملا ما رو جاودانه میکنه! نکته مثبتش اینه که همچنان میتونیم به زندگی ادامه بدهیم هزاران مرده هستند که همچنان در فیس بوک پیام میگیرند یا کسی با هاشون شوخی میکنه اما جنبه منفیش اینه که افرادی که وقت زیادی رو در وب میگذرونند باید تاوان همه بی ملاحظه گیشون رو در اینترنت که همه بهش دسترسی دارند از جمله رئیس -دوست دختر -همسر احتمالی و تعقیب کنندها رو تا آخر عمر بدهند.بطور مثال این که شما یک آدم عادی هستید تضمین نمیکنه اگه  عکسی رو در حالتی غیر عادی در اینترنت گذاشتید در سراسرش پخش نشه به همین خاطر همه ما باید مثل ستاره های مشهور زندگی کنیم چرا که ممکنه با ما هم مثل اونها برخورد بشه...

دیدیم همه ما هر وقت در محیط وب گشت و گذار یا جستجو میکنیم قدری از حریم خصوصیمان را به اشتراک میگذاریم و در ازای وب رایگان حریم خصوصیمان کالاشده و در این سرحد تازه تجارت به واحد های اقتصادی بدل شده ایم در خیلی از این موارد ناخواسته وارد این معامله شده ایم چرا که فکر نمیکنیم حضورمان در وب یک معامله است وقتی که در خانه پشت کامپیوتریم و یا در سفر با موبایل صحبت میکنیم تصورمان این است که در حبابی بسته هستیم اما واقعیت شبکه های وب این است که ما همواره در دید عموم هستیم.هر کاری که با کامپیوترمان در محیط وب انجام میدهیم ممکن است دیگران در سرتاسر جهان آنرا دیده تجزیه و تحلیل و مصرف نمایند و همینه که وب رو یک انقلاب و سپیده دم عصری جدید میکنه...



     
000100100001
دوست شما


مطالب وبلاگ
پيوندها
امکانات جانبی
RSS Feed

*** We Say GOD Today ***

"

*************************

***Pnu121 In Google***

*************************

-------------------------